Ο Θον ήταν νεκρός. Ο στρατός της Νενάτ αποδεκατισμένος και η Αυτοκρατορία ήταν πλέον ακέφαλη. Η πιο καταστροφική μάχη που είδε ο κόσμος εδώ και αιώνες πλησίαζε στο τέλος της. Η Λίλιθ δεν υπήρχε πια και μαζί της το σκοτάδι αφέθηκε ελεύθερο, αλλά αδύναμο, ενώ τα πνεύματα των ξωτικών εξαφανίστηκαν στο μισοκαμμένο δάσος.… ~ Συνεχίστε την ανάγνωση ~

Ο Θον ξεπρόβαλε από την τρεμάμενη από το σεισμό λίμνη. Πίσω του η μισογκρεμισμένη γέφυρα των ξωτικών είχε πλέον βουλιάξει εντελώς, ενώ το νερό της Τινέθιελ συνέχιζε τον αλόγιστο παφλασμό του.… ~ Συνεχίστε την ανάγνωση ~

Δεν μπορούσε να μιλήσει, δεν μπορούσε να κινηθεί. Δεν υπήρχαν λέξεις για να περιγράψουν τον πόνο και την απελπισία που ένιωθε. Το χέρι του, αυτό που ήταν προορισμένο να σώσει τον κόσμο, έκοψε την καρδιά του φίλου του στα δύο.… ~ Συνεχίστε την ανάγνωση ~

Ο Ρεμύ στεκόταν αντιμέτωπός τους. Ο φίλος τους, ο άνθρωπος που έσωσαν, δέχτηκαν στη συντροφιά τους και κυρίως, ταξίδεψαν μέχρι εκεί που δεν είχε πάει κανείς άνθρωπος ποτέ. Όμως, δεν ήταν ο εαυτός του.… ~ Συνεχίστε την ανάγνωση ~

Η μεγαλύτερη πολεμική σύγκρουση όλων των εποχών συνεχιζόταν ακατάπαυστα, με καμία παράταξη να μην έχει το πάνω χέρι. Μέσα στο χαλασμό της μάχης, ανάμεσα στους νεκρούς, τους τραυματίες και τους μελλοθάνατους, ο Νέντος είχε εντοπίσει το στόχο του.… ~ Συνεχίστε την ανάγνωση ~

Οι δύο στρατοί είχαν μαζευτεί από πολύ νωρίς το πρωί στην πεδιάδα γύρω από τη λίμνη Τινέθιελ. Ο στρατός της Αυτοκρατορίας ήταν οργανωμένος σε δέκα διαφορετικές ταξιαρχίες, αποτελούμενες από τουλάχιστον χίλια άτομα η καθεμία.… ~ Συνεχίστε την ανάγνωση ~